11 listopada 1918 roku, 104 lata temu, w północno francuskim Compiègne podpisano rozejm, który realnie kończył Wielką Wojnę.

Tego dnia, z samego rana, w wagonie kolejowym doszło do spotkania delegacji Ententy pod przewodnictwem generała Ferdinanda Focha, głównodowodzącego siłami alianckimi, oraz delegacji niemieckiej, na czele której stanął minister Matthias Erzberger. Do godziny 5:12 uzgodniono warunki zawieszenia broni.

Na wniosek Focha obie strony uznały godzinę 5:00 za moment akceptacji jego zapisów przez podpisanie. Miał wejść w życie sześć godzin później – o godzinie 11., 11. dnia 11. miesiąca 4. roku wojny. Miał obowiązywać przez 36 dni (do 17 grudnia), jednak po kilkukrotnym odroczeniu tego terminu przedłużono okres trwania rozejmu na czas nieokreślony.

Zgodnie z jego zapisami, wojska niemieckie miały natychmiastowo wycofać się ze wszelkich terenów okupowanych po 1 sierpnia 1914 roku, traktaty pokojowe między państwami centralnymi a Rosją i Rumunią uznawano za nieważne, niemiecka flota miała zostać internowana, a alianccy jeńcy mieli podlec natychmiastowej repatriacji.

Zapis o wycofaniu się obejmował również ziemie polskie. W wyniku interwencji Komitetu Narodowego Polskiego dodano zapis, iż „Alianci będą mieli wolny dostęp do terytoriów ewakuowanych przez Niemców na Wschodzie już to przez Gdańsk, już to Wisłą, aby móc zaopatrywać ludność i w celu utrzymania porządku.”

Zobacz również: