Dekret berliński, ogłaszający objęcie Wielkiej Brytanii pełnym embargiem handlowym (tj. ustanawiający system kontynentalny), został wydany przez Napoleona 21 listopada 1806 roku – 216 lat temu.
Był to kolejny etap planu Bonapartego ustanawiana nowego balansu sił w Europie. Po zupełnym pobiciu Cesarstwa Austriackiego i likwidacji Świętego Cesarstwa Rzymskiego w 1805 roku oraz rozgromieniu armii pruskiej pod Auerstedt i Jeną w tym roku, Napoleon zamierzał odciąć Wielką Brytanię od Europejskich rynków zbytu.
W optyce cesarza Francuzów było to posunięcie o niezwykle istotnej wadze, gdyż byłoby w stanie wyeliminować Wielką Brytanię z rozgrywek politycznych na kontynencie europejskim – potęga i bogactwo Albionu wynikała przede wszystkim z handlu morskiego, dzięki czemu Imperium Brytyjskie mogło raz za razem finansować kolejne koalicje antyfrancuskie przeciwko napoleońskiemu porządkowi na Starym Kontynencie.
Francja jednak bardziej ucierpiała na blokadzie niż Brytyjczycy, którzy się nie złamali. Poza tym, aby narzucić system kontynentalny reszcie Europy, Napoleon zaatakował Portugalię i Hiszpanię, co skończyło się kosztowną i w końcu przegraną wojną na Półwyspie Iberyjskim. Doprowadziło to także do wojny z Rosją (nieprzestrzegającą embarga), która była początkiem końca władzy Napoleona.

Zobacz również:
