226 lat temu, 12 października 1796 roku, w Moskwie urodził się hrabia Michaił Murawiow – rosyjski polityk, generał-gubernator wileński w czasie tłumienia powstania styczniowego.

Mianowały generał-gubernatorem Kraju Północno – Zachodniego (tj. Litwy) w maju 1863 roku. Car Aleksander II powierzył mu władzę niemalże nieograniczoną nad ziemiami dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego – guberniami augustowską, grodzieńską, kowieńską, mińską, mohylewską, wileńską i witebską.

Na jego rozkaz wsie podejrzewane o wspieranie powstańców palono, nakładano wielkie kontrybucję na majątki szlacheckie i konfiskowano je, zabroniono Polakom i katolikom kupowania ziemi. Z jego własnego zestawienia wynika, że poddał represjom 9,5 tys. ludzi, z których 177 powiesił, 972 zesłał na katorżnicze roboty, 345 wcielił do wojska, 864 skazał na służbę w kompaniach aresztanckich, 2956 skazał na zesłanie (z czego 1427 na Syberię), a 4096 osadził pod nadzorem w odległych guberniach.

Ze względu na skalę skazanych na śmierć przez powieszenie, Polacy nadali mu przydomek „Wieszatiel”. Obrany przez Murawiowa cel można podsumować krótko: wykorzenienie polskości. Zaprowadził ostrą rusyfikację do szkół, z jego polecenia większość katolickich klasztorów została zlikwidowana, kościoły katolickie konwertowano na cerkwie, nawet przydrożne kapliczki padały ofiarą jego administracji. Druk w języku litewskim, zapisywanym alfabetem łacińskim, także został zabroniony.

Zmarł w 1866 roku w Petersburgu.

Zobacz również: