Jerzy Bitschan, harcerz, gimnazjalista i jeden z Orląt Lwowskich, zginął 104 lata temu – 21 listopada 1918 roku.

Urodzony w roku 1904 w Czeladzi (ob. woj. śląskie) jako jedyny syn z pierwszego małżeństwa Aleksandry Zagórskiej – działaczki niepodległościowej, przyszłej komendantki Ochotniczej Legii Kobiet i podpułkownik Wojska Polskiego. Uczęszczał do lwowskiego Gimnazjum im. Jordana, gdzie uchodził za inteligentnego ucznia, działał także w II drużynie harcerskiej.

Gdy na początku listopada we Lwowie wybuchły walki polsko-ukraińskie Bitschan nie mógł zgłosić się na ochotnika do obrony, gdyż przechodził anginę. 20 listopada po wyzdrowieniu opuścił dom wbrew woli ojczyma, dr. Romana Zagórskiego, i dołączył do oddziałów polskich na Kulparkowie.

Początkowo dowództwo nie chciało go wziąć do walki ze względu na zbyt młody wiek, więc powierzono mu służbę wartowniczą. Zachęcony jednak przez innych żołnierzy znalazł się z nimi na Cmentarzu Łyczakowskim podczas ataku na koszary św. Piotra i Pawła. Dwukrotnie został trafiony w nogi oraz raniony w głowę, mimo tego nadal starał się ostrzeliwać przeciwnika.

Wobec silnego ostrzału Polacy wycofali się z powrotem na Pohulankę, zabierając ciężko rannego Bitschana ze sobą. Zmarł on następnego dnia w wieku niespełna 16 lat, dzień przed oswobodzeniem Lwowa. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Niepodległości.

Zobacz również: