Bitwa pod Łowczówkiem, jedno z najważniejszych starć Legionów Polskich podczas Wielkiej Wojny, rozpoczęła się 108 lat temu – 22 grudnia 1914 roku.

Rosyjskie dowództwo w Galicji szukało dogodnego miejsca na dokonanie ataku i przejęcie inicjatywy strategicznej od Austriaków. Znalazło się ono w okolicy Łowczowa i Łowczówka pod Tarnowem, gdzie stykały się dwie austriackie armie. Przerwanie frontu w takim miejscu mogłoby zagrozić obydwu związkom taktycznym okrążeniem.

Do powstrzymania rosyjskiego natarcia wyznaczona została I Brygada Legionów Polskich. Polacy po przybyciu na miejsce walk późnym wieczorem 22 grudnia niezwłocznie zaatakowali Moskali, tak by nie dopuścić do ich umocnienia się na ledwo co zajętych pozycjach. Walki były o tyle trudne, że legioniści nie mieli łączności z austriacką artylerią i walczyli właściwie po ciemku.

Mimo to bijąc się bagnetami, kolbami karabinów oraz łopatkami udało im się wyrzucić Rosjan ze wzgórz koło Łowczówka. Odpieranie rosyjskich ataków trwało całą Wigilię, ogień artylerii i karabinów maszynowych odciął Polaków zupełnie od łączności i zaopatrzenia.

Legioniści musieli w końcu wycofać się by uniknąć otoczenia, lecz pięć dni ich wysiłków dało Austriakom czas na zupełne umocnienie linii frontu. Walki pod Łowczówkiem zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie napisem na jednej z tablic: „ŁOWCZÓWEK 24 XII 1914”.

Zobacz również: