50. rocznica śmierci Adama Królikiewicza, wybitnego olimpijczyka ze Lwowa

50 lat temu, na skutek obrażeń poniesionych po upadku z konia na planie „Popiołów” Andrzeja Wajdy, zmarł Adam Królikiewicz, jeden z najwybitniejszych polskich jeźdźców, który był pierwszym polskim medalistą olimpijskim w konkurencji indywidualnej.

Adam Łukasz Królikiewicz urodził się 9 grudnia 1894 roku we Lwowie w wielodzietnej rodzinie Karola i Julii z Brunarskich. Po ukończeniu szkoły rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Technicznej w Mittweidzie, ale ze względu na zbliżającą się wojnę szybko powrócił do Lwowa. 3 sierpnia 1914 roku wstąpił do I Brygady Legionów Polskich, początkowo do oddziału strzeleckiego, jednak dopiero późniejsza służba w kawalerii przyniosła mu największą chwałę i stała się jego życiową pasją. Brał udział w bitwie pod Kunicami, za swoje zasługi bojowe otrzymał order Virtuti Militari. Służył następnie w Wojsku Polskim, gdzie doszedł do stopnia majora. W dwudziestoleciu międzywojennym pełnił funkcję szefa nauki jazdy w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, służył także w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego.

Był wybitną postacią polskiego jeździectwa. W zręczny sposób doskonalił swoje umiejętności jeździeckie wiążąc służbę wojskową z karierą sportową. Nie zamykał się ze swoimi doświadczeniami, a wręcz przeciwnie, dzielił się nimi poprzez szkolenie zawodników i oficerów służby czynnej. Jego nauki w słynnych szkołach jeździeckich we Włoszech i we Francji zaowocowały wytworzeniem się oryginalnego polskiego systemu szkolenia jeździeckiego. Swoje rozwiązania w szkoleniu nowych kawalerzystów przedstawił w książce „Jeździec i koń w terenie i w skoku”. Swoje pasmo sukcesów sportowych rozpoczął od uplasowania się na II miejscu podczas Wielkiego Konkursu Myśliwskiego o nagrodę Naczelnego Wodza, który odbył się w czerwcu 1920 roku w Warszawie. Adam Królikiewicz od 1920 do 1926 roku wziął udział w 94 zawodach jeździeckich, podczas których zdobył 81 wyróżnień. W tym czasie 24 razy osiągał pierwszą lokatę na konkursach międzynarodowych, a jego największym osiągnięciem był brązowy medal olimpijski, który wywalczył w 1924 roku na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. Brał też udział w Pucharze Narodów, gdzie wystąpił 18 razy. Udało mu się zwyciężyć czterokrotnie. Posiadał dwa podstawowe wierzchowce – „Picadora” i „Jaśka”. Poświęcił się karierze instruktora jeździeckiego po zakończeniu kariery sportowej.

Adam Łukasz Królikiewicz zmarł w tragicznych okolicznościach. W 1966 roku pomagał przy kręceniu filmu Andrzeja Wajdy pt. „Popioły” jako specjalista od koni. Chciał osobiście poprowadzić szarżę kawalerii podczas kręcenia sceny szarży pod Somosierrą. Niestety podczas próby sfilmowania tej sceny doszło do wypadku. Adam Królikiewicz spadł z rozpędzonego konia i roztrzaskał sobie kręgosłup. 4 maja 1966 roku, kilka tygodni po tym wydarzeniu, zmarł w skutek odniesionych obrażeń w szpitalu.