155 lat temu, 26 września 1867 roku, koło Witebska urodził się generał porucznik Wojska Polskiego Józef Leśniewski.
Ukończył Korpus Kadetów w Połocku i Oficerska Szkołę Piechoty w Petersburgu. Od 1886 zawodowy oficer rosyjskiej piechoty. Generał major z 1914, podczas Wielkiej Wojny dowodził brygadą grenadierów i dywizją. Ranny w walkach, odznaczony Orderami Św. Anny i Św. Włodzimierza.
Od września 1917 do lutego 1918 dowódca 3 Dywizji Strzelców w I Korpusie Polskim w Rosji. W wyniku zatargów z dowództwem korpusu przeniósł się na Ukrainę i wiosną brał czynny udział przy formowaniu III Korpusu Polskiego. Był dowódcą Grupy Operacyjnej w czasie walk polsko-ukraińskich o Lwów.
27 lutego 1919 roku został mianowany na stopień generała-porucznika i powołany na stanowisko pierwszego ministra spraw wojskowych w rządzie Ignacego Paderewskiego. Tekę ministra zachował w kolejnych rządach.
Naczelnik Państwa powierzył Leśniewskiemu kierownictwo nad armią, gdyż oprócz niezbędnej wiedzy i dużego doświadczenia bojowego posiadał wybitne zdolności organizacyjne. Jako minister przyczynił się do ukształtowania struktur naczelnej władzy wojskowej w początkowym okresie po odzyskaniu niepodległości.
W lipcu 1920 roku został członkiem Rady Obrony Państwa, a od sierpnia był członkiem Rady Wojennej. Zmarł w październiku następnego roku w stopniu generała dywizji, pośmiertnie odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari.
źródło: Polonijna Agencja Informacyjna
Zobacz również: