Pierwsza Rada Ministrów funkcjonująca w Kongresówce po Akcie 5 listopada, na której czele stanął Jan Kucharzewski, zaczęła powstawać 26 listopada 1917 roku – 105 lat temu.

Tego dnia niemieckie i austriackie władze okupacyjne w Królestwie Polskim zezwoliły Radzie Regencyjnej na formowanie rządu polskiego. Na prezydenta ministrów (tj. premiera) wyznaczony został Jan Kucharzewski, a 13 grudnia rząd formalnie objął władzę ustawodawczą poprzez przejęcie departamentów funkcjonujących w rozwiązanej w sierpniu Tymczasowej Radzie Stanu KP.

Dekret Rady Regencyjnej („O tymczasowej organizacji Władz Naczelnych w Królestwie Polskim” z 3 stycznia 1918 roku) nadał Radzie Ministrów uprawnienia należące do Komisji Przejściowej i Wydziału Wykonawczego TRS. Oznaczało to, że premier przejmował kompetencje przewodniczącego Komisji i jej Marszałka Koronnego, a departamenty przekształcone zostaną w ministerstwa.

Wkrótce potem Kucharzewski wraz ze swoim rządem podali się do dymisji. Powodem było niedopuszczenie przedstawicieli Królestwa Polskiego (które państwa centralne same określały jako oddzielne i niepodległe państwo) do rokowań pokojowych z Rosją Sowiecką i Ukraińską Republiką Ludową w Brześciu w 1918 roku. W traktacie pokojowym z URL (9 lutego) państwa centralne odrywały na jej rzecz ziemię chełmską ze składu Kongresówki.

Wobec tego rząd Kucharzewskiego podał się dwa dni później do dymisji, a jego zadania pod koniec miesiąca przejęło prowizorium rządowe Ponikowskiego.

Zobacz również: