15 grudnia 1991 roku, 31 lat temu, w Gdyni zmarł Julian Czerwiński, komandor porucznik Marynarki Wojennej RP, obrońca Helu oraz pisarz-publicysta.

Urodzony w 1914 roku w Podbereziu (ob. obwód wołyński Ukrainy) w rodzinie ziemiańskiej Zygmunta – burmistrza Ołyki w latach 30., zamordowanego w Katyniu. Po zakończeniu szkoły odbył służbę w podchorążówce artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, po czym w 1934 roku udał się do Torunia, wstępując tam do szkoły Marynarki Wojennej.

Stopień oficerski otrzymał trzy lata później, a w 1938 roku został oficerem nawigacyjnym na niszczycielu ORP „Wicher”. Po zatopieniu okrętu na początku września 1939 roku zszedł na ląd i dowodził jednym z odcinków obrony Rejonu Umocnionego Hel. Dostał się do niewoli na samym początku października i resztę wojny spędził w obozie jenieckim.

Od jesieni 1945 roku był instruktorem wychowania fizycznego przy Sztabie Głównym MW, po czym przez dwa lata był adiutantem ministra obrony. Sprowadził wówczas okręt „Iskra” z Wielkiej Brytanii i jako komandor porucznik objął funkcję zastępcy dowódcy ORP „Wicher” w1950 roku, jednak już rok później  na fali stalinowskich represji został wydalony z floty i zmuszony do opuszczenia Pomorza.

Czerwiński stworzył „Kadry Morskie Rzeczypospolitej”, zbiór biogramów oficerów MW z lat 1918-47, który ukazał się już po jego śmierci.

Zobacz również: