Liczna, bo aż pięćdziesięcioosobowa grupa wolontariuszy Fundacji Studio Wschód wzięła udział w kolejnej patriotycznej listopadowej wyprawie na Wileńszczyznę. Uczestnicy to uczniowie, nauczyciele i harcerze wyróżniający się aktywnością w przedsięwzięciach podejmowanych na rzecz naszych Rodaków żyjących z dala od Ojczyzny, na dawnych Kresach RP i w Kazachstanie. Na Litwę pojechali przedstawiciele wolontariuszy Akcji Mogiłę Pradziada Ocal od Zapomnienia z Bielawy, Chocianowa, Dzierżoniowa, Góry, Legnicy, Oleśnicy, Środy Śląskiej, Świętej Katarzyny, Wrocławia, Ziębic. Wszyscy przygotowani na obchody 108. rocznicy Odzyskania Niepodległości razem z naszymi Rodakami, w tym do udziału w XXXII Sztafecie Niepodległości. Wśród uczestników był wolontariusz ks. Łukasz Basisty z Parafii Miłosierdzia Bożego w Bielawie.
Na początku zwiedziliśmy Wilno, o którym Marszałek Józef Piłsudski powiedział: Wszystko piękno w mej duszy przez Wilno pieszczone […]. Jedno z najpiękniejszych miejsc na świecie!
Rozpoczęliśmy od Cmentarza na Rossie, jednej z najważniejszych polskich nekropolii narodowych, gdzie spoczywają wybitne postacie polskiej historii, kultury, nauki i walk o niepodległość. Następnie w Ostrej Bramy pokłoniliśmy się Matce Boskiej Miłosiernej. Potem był tradycyjny spacer po Starym Mieście, a o godzinie 15.00 koronka w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego. Po Wilnie oprowadzała nas pani Urszula Jautakiene. Na nocleg udaliśmy się do Niemenczyna nad Wilią, gdzie czujemy się wśród Rodaków jak w domu.
Podczas patriotycznych wypraw poznajemy ważne miejsca związane z dawną i nieodległą historią Polski. Tym razem udaliśmy się do Mejszgoły, miasteczka z bogatą przeszłością sięgającą XIII wieku. To tutaj w miejscowym kościele pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny od 1950 przez 61 lat (do 2011 roku) pełnił obowiązki proboszcza w ks. Józef Obrembski. Ten odważny, charyzmatyczny kapłan, mimo oficjalnych zakazów, prowadził katechezę wśród dzieci, udzielał sakramentów świętych, odwiedzał chorych. Wielokrotnie był przesłuchiwany przez sowiecką służbę bezpieczeństwa. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości władze regionu wileńskiego nadały mu tytuł Honorowego Obywatela Rejonu Wileńskiego.
W 2007 roku szkole średniej w Mejszagole nadano imię ks. Józefa Obrembskiego. W 2008 otrzymał pierwszą na Litwie Kartę Polaka. Kapłan nazywany przez wiernych Patriarchą Wileńszczyzny zmarł w 2011 roku w wieku 105 lat. Ostatnią jego wolą było urządzić w skromnej plebanii miejsce pamięci poświęcone prześladowanym za wiarę księżom i zakonnicom. W 2013 roku powstało muzeum, w którym można znaleźć artefakty, dokumenty świadczące o ciężkich czasach, jakie przechodził kościół w XX wieku.
Największą część domu zwanego „pałacykiem” zajmuje ekspozycja poświęcona Prałatowi Obrembskiemu. Przedstawia jego życie duszpasterskie i rzeczy osobiste: zdjęcia, meble, szaty i księgi liturgiczne. Na zwiedzających duże wrażenie robi sposób prezentowania eksponatów. Wykorzystanie nowoczesnych technologii nie przysłoniło atmosfery przeszłości w zaskakująco skromnych wnętrzach, w których gościli prezydenci Polski i Litwy oraz inni dostojnicy. Wydaje się, że Gospodarz tego miejsca wyszedł do swoich wiernych i za chwilę wróci. Przewodniczki, panie: Józefa Markiewcz – dyrektorka Muzeum i Waleria Adamaitis, pamiętające swojego proboszcza, oprowadziły nas po tym niezwykłym muzeum. Na koniec spotkania wszyscy zostali poczęstowani pączkami, specjalnie upieczonymi przez panią Józefę. Wizytę w Mejszagole zakończyła modlitwa przy grobie ks. Prałata Józefa Obrembskiego.
Kolejne miejsca, które zawsze znajdują się na trasie patriotycznej wyprawy, to Zułów i Powiewiórka. Najbardziej charakterystycznym punktem w Zułowie, miejscu urodzenia przyszłego Marszałka, jest Dąb Józefa Piłsudskiego, posadzony w 1937 roku przez ówczesnego prezydenta Polski Ignacego Mościckiego oraz Marszałkową Aleksandrę Piłsudską.
Nasi uczestnicy w towarzystwie pocztów sztandarowych oddali hołd Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu, który dał Polsce wolność, granice, moc i szacunek. Polska powstała by żyć. – jak głosi napis na pomniku. O jego dziecięcych latach spędzonych w Zułowie opowiedziała emerytowana nauczycielka, pani Regina Misiewicz-Nikifor. W starym, drewnianym kościele pw. św. Kazimierza w Powiewiórce mały Ziuk Piłsudski został ochrzczony wkrótce po narodzinach w 1867 roku. Cenną pamiątką z tego okresu jest chrzcielnica oraz wpis do księgi parafialnej dokumentujący przyjęcie chrztu.
Wieczorem delegacja wolontariuszy spotkała się w Podbrodziu z ks. Dariuszem Stańczykiem, harcerzami z Wileńskiego Hufca Maryi im. Pani Ostrobramskiej oraz harcerzami z Główna, na tradycyjnej wieczornicy poprzedzającej Sztafetę Niepodległości. Wspólny śpiew patriotycznych pieśni i harcerskich piosenek, a także gawęda ks. Darka o Emilii Plater, patronce tegorocznej Sztafety, wprowadziły wszystkich w nastrój wielkiego finału naszych odwiedzin na Wileńszczyźnie, uroczystości 11 Listopada.
O świcie, po mszy św. w kościele w Powiewiórce i jak zawsze podniosłej odprawie w Zułowie, ruszyła XXXII Sztafeta Niepodległości, część Zułów – Rossa – Ostra Brama. Dolnoślązakom przypadł jedenastokilometrowy odcinek. Bieg z biało-czerwoną flagą wywołuje silne emocje, zwłaszcza u tych, którzy uczestniczą w nim po raz pierwszy.
I jak zawsze przed główną uroczystością na cmentarzu Rossie ustawiamy oraz zapalamy białe i czerwone znicze na każdym żołnierskim grobie w Kwaterze Wojskowej, gdzie znajduje się Mauzoleum Matka i Serce Syna (grób matki Marszałka oraz jego serce). Jesteśmy dumni, że znicze – światełka pamięci, podarowane przez uczniów dolnośląskich szkół godnie ozdabiają mogiły bohaterów w Święto Niepodległości.
W samo południe, po odśpiewaniu hymnów Polski i Litwy, przemówieniu przedstawiciela władz państwowych i modlitwie w intencji obrońców Ojczyzny, następuje złożenie wieńców i zniczy. Nasze poczty sztandarowe również stanowiły oprawę tej uroczystości, która zgromadziła wielką liczbę Polaków przybyłych z całej Litwy i z Macierzy, tak jak my.
W drodze do Ostrej Bramy na Rossę przybyli uczestnicy Sztafety Niepodległości, niosąc symboliczną 123-metrową polską flagę od harcerzy z Głowna, biorących udział w tym biegu od ponad dwudziestu lat. Komendantka Hufca Głowno hm Iwona Waśkiewicz i z-ca komendanta Albert Waśkiewicz przywieźli na Wileńszczyznę kolejne pokolenie młodzieży. Po oddaniu hołdu poległym, harcerze pobiegli dalej ulicami Wilna.
Podążyliśmy pod Ostrą Bramę, gdzie u stóp Maryi Pani Ostrobramskiej podziękowaliśmy za naszych bohaterów niepodległości. Ks. Dariusz Stańczyk, twórca Sztafety Niepodległości oraz inicjator odrodzenia polskiego harcerstwa w Wilnie, uhonorował wszystkich okolicznościowymi medalami. Delegacja Fundacji Studio Wschód zapaliła znicze pod tablicą upamiętniającą Świętego Jana Pawła II. Byliśmy dumni, że tak przeżyliśmy Dzień Niepodległości, że mogliśmy poczuć dumę z bycia Polakiem, że zobaczyliśmy, jak można kochać Ojczyznę, żyjąc daleko od Polski.
Po intensywnie spędzonych dniach czas wracać do domu. Ilekroć opuszczamy Wileńszczyznę towarzyszy nam ta sama myśl: wrócimy, bo tutaj żyją od pokoleń nasi Rodacy, tutaj są groby polskich bohaterów, powstańców listopadowych i styczniowych, obrońców z 1920 roku.
Mamy obowiązek o nich pamiętać…