Jarosłw Hrycak, ukraiński historyk i profesor, wydał specjalne oświadczenie w związku z wywiadem, jakiego udzielił na początku grudnia Gazecie Wyborczej. Chodzi o słowa z nagłówka („Takiej Polski nam nie trzeba”), które w rozmowie nie padły. Czy gazeta Adama Michnika zmanipulowała rozmowę z Hrycakiem?
Wschodnia Syberia, oddalona od Polski o ponad 7 tys. kilometrów, jest dla wielu ziemią nieludzką i miejscem deportacji Polaków w XIX i XX wieku. Część mieszkańców została tutaj i założyła rodziny. Ich potomkowie zasymilowali się z miejscowym społeczeństwem, często jednak zachowując swoją narodową odrębność.
W dniach 3 – 4 grudnia 2016 odbyliśmy niezwykłą podróż na Ukrainę, której celem były odwiedziny oraz przekazanie zabranych darów (przyborów szkolnych, żywności, środków finansowych) Polakom i ich potomkom zamieszkałym za naszą wschodnią granicą.
W ubiegłą sobotę, w Świętej Katarzynie pod Wrocławiem, odbył się charytatywny turniej piłkarski, podczas którego zbierane były dary dla rodaków na Kresach. Po sportowych zmaganiach miejsce miała prelekcja dotycząca akcji „Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia” i działań Fundacji Studio Wschód.
Coraz więcej naszych Rodaków mieszkających na Ukrainie interesuje się postacią, Ignacego Jana Paderewskiego wielkiego Polaka z Kresów. Szczególnie na Podolu, czci się pamięć o człowieku, który rozsławił tę krainę w całym świecie. Dzieciństwo Paderewskiego upłynęło w Kuryłówce niewielkiej wsi koło Chmielnika, 60 kilometrów od Winnicy.
Na Kresach Boże Narodzenie jest ważną chwilą w roku, kiedy łączą się ludzie, których rozdzieliła historia. Po raz dwunasty zachęcamy do przekazywania paczek dla Rodaka i Bohatera na Kresach. Szczególnie pomoc jest potrzebna dla Polaków na Ukrainie będących w podeszłym wieku. Emerytury są tam symboliczne – wynoszą około 150 polskich złotych, a ceny produktów są coraz wyższe.
– Ja zostałam jedyna Polka. Ja się tego nie wstydzę i nie boję. Niektórzy Polacy się poodrzekali i poszli na Ukraińców. Ja nie idę, ja się nie boję. Kim się urodziłam, tym będę umierać – mówi nam rodaczka, która przeżyła atak banderowców. W rodzinnej Wolicy pozostała jako jedyna z Polaków, bo jak przyznaje, nie mogła porzucić mogił pomordowanych. I to właśnie cmentarzowi poświęciła całe życie.
Piotr Tyma pełniący funkcję Prezesa Związku Ukraińców w Polsce przekazał do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego notę dotyczącą niszczenia miejscu upamiętnień członków UPA . Zdaniem ks. Isakowicza-Zaleskiego to „histeria ze strony Tymy”.
Prokuratura Rejonowa w Przemyślu umorzyła postępowanie w sprawie podmienienia tablic, na grobach członków UPA. Do zdarzenia doszło w maju tego roku. Nieznani sprawcy usunęli tablice z nazwiskami – zamieszczając nową – mówiącą m. in. o bestialskich katach i banderowskich bandytach.
19 listopada 1943 roku we Lwowie garstka więźniów wybranych do odkopywania i palenia zwłok podjęła desperacką próbę buntu, niemieckie oddziały SS otoczyły obóz przy ul. Janowskiej dokonując bestialskiej masakry wszystkich więźniów.